کرونا، تعطیلی کسب و کارها، مالیات

گرچه ما مردم ایران سال‌هاست به تحمل انواع سختی‌ها و ناملایمات عادت کرده‌ایم و نداشتن یک روز دلهره‌ و اضطراب در زندگی برایمان به حسرت تبدیل شده است، اما دلهره‌ها، نگرانی‌ها و اضطراب‌هایی که از آبان‌ماه امسال تا امروز پشت‌ سر گذاشته‌ایم، آن‌قدر بدخیم بوده که در آستانه سال نو کمتر خانواده ایرانی را پیدا می‌‌کنیم که به فکر عید نوروز و تهیه سور و سات آن باشد چه مردم علاوه بر ترس و وحشتی که امسال از خطر ابتلا به ویروس مرگبار کرونا به جان‌شان افتاده است، به تجربه دریافته‌اند که‌ نو شدن سال ارمغانی جز افزایش قیمت‌ها خصوصا در ارتباط با کالاها و خدمات انحصاری دولت، بالا رفتن باز هم بیشتر نرخ تورم، کاهش قدرت خرید و افزایش باز هم بیشتر فشارهای معیشتی و در کنار آنها تکرار برخی حوادث تلخ اجتماعی برای آنها ندارد و به‌طور کاملا طبیعی و منطقی و مطابق با قانون دومینو خروجی نهایی تمامی این شاخص‌های منفی زندگی خانوارهای ایرانی به فضای کسب‌وکار از سطح صنوف گرفته تا فعالیت‌های کلان اقتصادی در حوزه صنعت و تولید و تجارت منتقل و در نتیجه نرخ منفی رشد اقتصادی ما که امروز به حدود ۷/۰ درصد رسیده، منفی‌تر و نگران‌کننده‌تر می‌شود خصوصا با بی‌تدبیری‌های آشکاری که در خصوص مدیریت انتشار ویروس کرونا شاهدش بوده‌ایم و با تعطیلی مراکز آموزشی و بسیاری از ادارات و سازمان‌ها و کاهش شدید فروش و میزان درآمد رستوران‌ها و عرضه‌کنندگان مواد غذایی و کسب‌وکارهای وابسته به صنعت گردشگری در تمامی سطوح، در هفته‌ها و ماه‌های پیش‌رو که همیشه طبق یک روال قدیمی در مملکت ما ماه‌های رونق و به اصطلاح ایام بره‌کشان اهالی کسب‌وکار از نقطه تولید تا خرده‌فروشی و عرضه به مصرف‌کننده محسوب می‌شد، شاهد رکود و کسادی کم‌سابقه‌ای خواهیم بود.
همان‌طور که پیشتر ذکر آن رفت بعد از عامل تحریم‌های اقتصادی، عامل اصلی بروز چنین رکودی دهشت‌افکنی‌های بی‌سابقه‌ای است که مسوولان بهداشتی تراز اول کشور با سخنان نسنجیده و موضع‌گیری‌های بسیار ناشیانه خود درباره شدت فراگیری ویروس کرونا در جامعه ایجاد کرده‌اند نمونه آن انتشار اخبار و ویدئو‌های کسانی چون معاون وزیر بهداشت، معاون امور زنان رییس‌جمهور و تنی چند از نمایندگان مجلس و در کمال تاسف شماری از روحانیون نسبتا سرشناس در شبکه‌های اجتماعی است که با اهدافی مبهم و نامعلوم برای افکار عمومی خود را از افراد مبتلا به ویروس کرونا معرفی کرده‌اند؛ اقدامی که در روال اعتماد عمومی نسبت به اقدامات و تصمیم‌گیری‌های دولت و دولتمردان و از همه مهم‌تر در شرایط کمبود شدید ساده‌ترین امکانات ضروری برای رعایت بهداشت فردی برای مقابله با ویروس کرونا در حد مواد ضدعفونی‌کننده و یا ماسک و دستکش‌های یک‌بار مصرف جز تشدید رعب و وحشت عمومی از ویروس کرونا که پیامدهای سوء اقتصادی آن هر روز نمایان‌تر می‌شود و کشور ما را از نظر اقتصادی و مراودات تجاری حتی با همسایگان‌مان در انزوا قرار داده نتیجه دیگری نداشته‌است. مرکز اصلی شیوع ویروس کرونا شهر ووهان چین بوده اما این شوربختی بزرگی است که امروز در هر کجای دنیا که تست کرونای کسی مثبت تشخیص داده می‌شود بی‌درنگ آن را نتیجه سفر فرد به ایران و یا همنشینی با یک ایرانی می‌دانند و به جای چین ایران را روی صندلی اتهامی انتشار این ویروس می‌نشانند. آقای رییس‌جمهور هم که در مصاحبه‌ها و سخنرانی‌های خود طبق معمول با لبخند و کلمات طنز‌آمیز با کرونا و دیگر مشکلاتی که این روزها مردم و مملکت با آنها دست به گریبان هستند برخورد می‌کنند مثلا به اهالی کسب‌وکار و فعالان خرد و کلان اقتصادی که دهشت‌افکنی‌های ویروس کرونا در این ایام طومار کسب‌وکار و تولید و صنعت آنها را درهم پیچیده است، هیچ وعده آرامش‌بخشی در خصوص جبران خسارت‌هایی که کرونا به کسب‌وکار آنها وارد کرده نمی‌دهد و نمی‌گوید که مثلا دولت برای آنها تسهیلات و معافیت‌های مالیاتی در نظر خواهد گرفت و یا پرداخت بخشی از دیون آنها به سازمان تامین‌اجتماعی را عهده‌دار خواهد شد. حالا جای شکرش باقی است که مجلس در آخرین جلسه علنی خود به کلیات لایحه بودجه دولت که شاه‌بیت آن را سنگین‌ترین فشارهای مالیاتی به فعالان اقتصادی در سال آینده تشکیل می‌داد رای مخالف داد و این امید را در تولیدکنندگان و صنعتگران و دیگر فعالان اقتصادی به وجود آورد که خود مجلس در دور بعدی رسیدگی به کلیات بودجه سال آینده جرح و تعدیل‌هایی در ردیف صد و نود هزار میلیارد تومانی درآمدهای مالیاتی به سود کسب‌وکارهای به زانو درآمده از ضربات کرونا و رکود و کسادی به عمل آورد. در شرایط بی‌تفاوتی دولت این تنها روزنه امید برای فعالان اقتصادی در کشور است.


کلمات کلیدی : کرونا ، بدی کسب و کار و مالیات
نویسنده : غلامرضا کیامهر
تاریخ انتشار : 1398/12/12
فایل های پیوست